Waarom je altijd voor anderen zorgt (en jezelf vergeet).
Pleasen is niet het probleem. Het is een overlevingsstrategie.
Ben jij iemand die altijd klaarstaat voor anderen?
Voel je haarfijn aan hoe het met iedereen gaat?
Vind je het lastig om nee te zeggen?
En merk je dat je aan het einde van de dag vooral moe bent, terwijl je nauwelijks tijd voor jezelf hebt genomen? Dan heb je jezelf waarschijnlijk al vaak verteld dat je beter je grenzen moet aangeven. Dat je minder moet pleasen. Dat je vaker voor jezelf moet kiezen. Allemaal goedbedoelde adviezen. Maar wat als dat helemaal niet de kern van het probleem is?
Pleasen ontstaat niet zomaar
Lange tijd dacht ik dat ik gewoon een zorgzaam mens was. Ik luisterde graag. Ik hielp graag.
Ik voelde vaak al wat iemand nodig had voordat diegene het zelf wist. Daar was ik trots op.
Tot ik mezelf een belangrijke vraag stelde:
Waarom voelde ik me eigenlijk verantwoordelijk voor het welzijn van zoveel andere mensen?
Het antwoord veranderde mijn kijk op mezelf. Ik zorgde niet alleen omdat ik een groot hart heb. Ik zorgde ook omdat mijn systeem had geleerd dat verbinding veilig voelde. En dat ik die verbinding kon behouden door goed voor anderen te zorgen.
Waarom we onszelf wegcijferen.
Als je als kind hebt geleerd dat aanpassen veiliger is dan jezelf zijn, ontwikkel je slimme strategieën.
Je leert de sfeer aanvoelen.
Je voorkomt conflicten.
Je stelt anderen gerust.
Je zorgt.
Je past je aan.
Niet omdat je zwak bent. Maar omdat jouw zenuwstelsel veiligheid zoekt. Veel vrouwen herkennen dit. Ze noemen zichzelf een pleaser. Of ze zeggen: "Ik zet mezelf altijd op de laatste plaats."
Maar onder dat gedrag ligt vaak iets veel diepers.
De behoefte om erbij te horen.
De behoefte aan verbinding.
De behoefte aan veiligheid.
Waarom grenzen stellen soms zo moeilijk voelt.
Vaak hoor ik: "Ik weet echt wel dat ik vaker nee moet zeggen."
Dat geloof ik direct. De meeste vrouwen weten heel goed wat ze zouden moeten doen. De uitdaging zit ergens anders. Voor jouw systeem voelt een "nee" soms niet als een simpel woord.
Het voelt als een risico.
Alsof je iemand teleurstelt.
Alsof je de verbinding verliest.
En precies daarom verandert een boek over grenzen stellen meestal niet zoveel. Want je gedrag veranderen is moeilijk als je zenuwstelsel zich nog steeds onveilig voelt.
Thuiskomen begint met jezelf leren begrijpen.
Voor mij veranderde alles toen ik begreep waar mijn patronen vandaan kwamen.
Ik hoefde mezelf niet langer te veroordelen. Ik hoefde mezelf ook niet te repareren. Ik mocht begrijpen dat mijn systeem jarenlang zijn uiterste best had gedaan om mij veilig te houden.
Dat inzicht bracht zachtheid. En vanuit die zachtheid ontstond ruimte. Ruimte om nieuwe ervaringen op te doen. Om te ontdekken dat ik nog steeds geliefd ben als ik een keer nee zeg.
Dat ik niet eerst voor iedereen hoef te zorgen voordat ik voor mezelf mag kiezen. En dat ik niets hoef te bewijzen om van waarde te zijn.
Je hoeft dit niet alleen te doen.
Misschien herken je jezelf in dit verhaal. Misschien voel je dat je al heel lang vooral leeft voor anderen. En verlang je ernaar om weer te ontdekken wat jij zelf nodig hebt.
Dat is precies waar ik mensen bij begeleid.
Niet door je te vertellen dat je beter je grenzen moet aangeven. Maar door samen te onderzoeken waar jouw patronen zijn ontstaan en hoe je stap voor stap weer de verbinding met jezelf kunt herstellen.
Voel je dat het tijd is om weer meer voor jezelf te kiezen?
Misschien weet je al precies waar je behoefte aan hebt. Misschien ook helemaal niet. En dat hoeft ook niet.
Tijdens een gratis en vrijblijvend Thuiskom Check-in Gesprek kijken we samen naar jouw verhaal, jouw verlangen en waar jij op dit moment staat. Vanuit daar onderzoeken we welke vorm van begeleiding het beste bij jou past.
Voor de één is dat yoga. Voor de ander Human Design, een opstelling of een individueel traject.
Voel je dat het tijd is om weer thuis te komen bij jezelf? Dan ontmoet ik je graag.
Voel je dat het tijd is om weer thuis te komen bij jezelf?
Dan ontmoet ik je graag.
Liefs ♥︎ Kirsten
