Waarom je lichaam eerder weet dat het niet goed gaat dan jijzelf.

En waarom yoga zoveel meer is dan alleen bewegen.

"Ik had het eigenlijk al veel eerder kunnen weten."

Die zin hoor ik regelmatig. En eerlijk? Ik heb hem zelf ook vaak uitgesproken. Want achteraf zie je de signalen ineens overal.

• Je slaapt slechter.

• Je bent sneller geïrriteerd.

• Je bent altijd moe.

• Je ademhaling zit hoog.

• Je lijf voelt gespannen.

En toch ga je door. Omdat je hoofd zegt dat het nog wel kan. Tot je lichaam op de rem trapt.

Ben ik te gevoelig? Of staat mijn zenuwstelsel altijd aan?

Waarom je zoveel voelt en toch steeds leegloopt.

"Ik ben gewoon heel gevoelig." Het is een zin die ik vaak hoor. En eerlijk? Ik heb hem zelf jarenlang ook gezegd. Ik dacht dat er iets mis was met mij.

• Waarom kwam een opmerking zo hard binnen?

• Waarom voelde ik meteen de spanning als ik een ruimte binnenliep?

• Waarom was ik na een werkdag of verjaardag volledig uitgeput?

Ik dacht dat ik gewoon te gevoelig was. Nu kijk ik daar heel anders naar.

Waarom je altijd voor anderen zorgt (en jezelf vergeet).

Pleasen is niet het probleem. Het is een overlevingsstrategie.

• Ben jij iemand die altijd klaarstaat voor anderen?

• Voel je haarfijn aan hoe het met iedereen gaat?

• Vind je het lastig om nee te zeggen?

En merk je dat je aan het einde van de dag vooral moe bent, terwijl je nauwelijks tijd voor jezelf hebt genomen? Dan heb je jezelf waarschijnlijk al vaak verteld dat je beter je grenzen moet aangeven. Dat je minder moet pleasen. Dat je vaker voor jezelf moet kiezen. Allemaal goedbedoelde adviezen. Maar wat als dat helemaal niet de kern van het probleem is?